The Simple Life

Ik heb enorm genoten van mijn twee weken in België, alsof ik alles nog veel intenser beleefde. Hier in Plum Village is het gewone leven terug begonnen en begin ik aan het laatste grote luik van mijn verblijf hier. Er zijn de komende maanden geen speciale of grote retraites, gewoon elke week hetzelfde schema en elke week nieuwe gasten. Het is fijn om terug in die routine te zitten (en ook fijn om terug in mijn kamer te zijn). Ik geniet van de eenvoud.

Voor mijn beste vriend Max zit het er bijna op. Hij ging eerst net als ik tot in februari blijven, maar vertrekt nu al komende vrijdag. Hij heeft het gevoel dat hij wel eruit heeft gehaald wat hij nodig had, maar dat hij niet nodeloos naar iets moet blijven zoeken omdat hij anders toch maar in cirkeltjes blijft rondlopen. Ook mijn kamergenoot Dusan houdt het mogelijks ook al voor bekeken, hij is nog altijd niet teruggekeerd uit zijn vakantie in Duitsland. Zij waren beide oorspronkelijk mijn collega’s in ons kantoortje, dus dan zou ik hier als enige overblijven.

Voor de resterende ‘long terms’ gaat het wel goed, we hebben eindelijk een echte mentor gekregen die een beetje onze contactpersoon is voor ons allemaal samen en ons begeleidt en met wie we elke week allemaal samen zitten, Phap Huu, de abt van het klooster, maar die is zo oud als ik en is al monnik hier van zijn veertiende(!). Naast monnik zijn zijn zijn hobby’s basket en hiphop. Ook zijn er een paar van mijn vrienden die besloten hebben monnik te worden. Dat is mooi voor hen, maar voelt ook wel een beetje vreemd, dat ik hen zo moet 'laten gaan' in zekere zin.

Wat mij persoonlijk betreft, ik heb onlangs besloten van te stoppen met te filosoferen en analyseren. Ik werd me ervan bewust dat dat eigenlijk vooral stresserend was en dat ik me onnodig zorgen maakte. Nu heb ik het gevoel dat ik gewoon een eenvoudig leven leid, zonder me al te veel vragen te stellen. Ik merk ook dat me dat spontaner maakt tegenover de mensen rondom mij. Ik doe ook meer de dingen die ik graag doe en ontdek tegelijkertijd nieuwe dingen. Het is geweldig dat daar hier allemaal de tijd en ruimte voor is. Ik ben terug meer aan het lezen, gewoon voor mijn plezier, en ben ook begonnen met gitaar spelen, iets wat ik altijd wel wilde, maar ik zag er tegen op om eraan te beginnen. Ik doe ook geen moeite meer om mindful of zo te zijn, zoals ik vroeger eigenlijk dag in dag uit deed. Streven om iets te zijn is immers nog niet hetzelfde als het te zijn. Het blijft streven en dus juist energie kosten. Je moet juist stoppen met streven en zorgen maken, en dan komt alles wel vanzelf.