Een aangenaam gevoel

Weet je, als mindfulness en meditatie je een beetje ligt, en als je het veel doet, dan kan dat heel aangenaam zijn, zo aangenaam zelfs dat je heel de tijd in dat aangenaam gevoel zou willen vertoeven. Dat was dan ook mijn voornaamste doel toen ik naar hier kwam, mij heel de tijd aangenaam kunnen voelen. Maar dat creëert natuurlijk een hoop problemen. Wat als dat aangenaam gevoel verdwijnt? Alle dingen die daarvoor zorgen worden dan plots hoogst problematisch, stresserend zelfs, en je bent mijlenver verwijderd van de dingen nemen zoals ze zijn, waar het eigenlijk om draait.

Sociaal contact was voor mij zoiets. Het geeft je een hele hoop prikkels, opwinding, emoties, onzekerheid ook, en doorprikt gemakkelijk de gemoedsrust die je zorgvuldig opbouwt in je meditatie. Maar heel het sociaal gebeuren als een probleem gaan zien, helpt natuurlijk niet echt, en toch was dat iets wat ik geregeld deed. Ik ging nog zorgvuldiger om met anderen, opdat ik toch zeker dat aangename gevoel zou kunnen bewaren, opdat niets mij zou kunnen verstoren. Ik ben altijd wat op mezelf geweest, en veel intieme gesprekken hebben is nooit de sterkste kant van mijn familie geweest, maar met die meditatie sloot ik me eigenlijk nog meer af van anderen. En ook dat is mijlenver verwijderd van waar het eigenlijk om draait, je ego loslaten en meer openheid creëren voor anderen, maar daar heb ik het vorige keer al over gehad.

Mijn plannen voor als ik thuiskom beginnen stilaan ook vastere vorm aan te nemen. Maandag 23 februari keer ik terug en zaterdagavond de 28ste geef ik een terugkomstfeestje - uitnodiging volgt. In de zomer ga ik wellicht twee maand naar China om daar een paar monniken die ik hier heb leren kennen in hun tempels te bezoeken. Als job wil ik nog steeds (een hopelijk aangename) godsdienstleerkracht worden, met als bijverdienste mogelijk mindfulnesstraining geven en - nog steeds - dj'en (u mag mij alvast beginnen boeken voor al uw feesten, zowel de mindfulle als de niet heel mindfulle).

Naar de toekomst kijken geeft me een aangename drive, maar van de andere kant probeer ik mijn laatste weken hier toch nog zoveel mogelijk te profiteren van hier te zijn. Elke dag nog heb ik het gevoel dat ik mezelf beter leer kennen, en - ondanks wat ik hoopte - zal ik wellicht toch nog niet de verlichting bereikt hebben als ik terugkeer, maar ik hoop dat proces alvast door te zetten, iets wat mij al bij al, toch een aangenaam gevoel geeft.