Brief uit het bos XI

De laatste brief uit het bos dateert alweer uit 2018, tijd dus voor weer een update. Eerst en vooral goed nieuws: mijn visum is goedgekeurd! Het duurde iets langer dan voorzien, een goeie drie maand uiteindelijk, maar nu heb ik dus toch die stempel en kan ik weer vrij rondreizen (en ook mijn volgende bezoek aan het land beginnen plannen, wellicht ergens eind mei!)

Samen op de moto!
Ik en de mama crossen door het bos

Nog meer goed nieuws: met mijn gezondheid gaat het ook goed. Mijn voeten zijn al een tijd genezen. De wonden wilden maar niet helen, dus uiteindelijk heb ik mijn toevlucht genomen tot antibiotica, een beetje overdreven misschien voor een simpele snee op mijn voet, maar het ging maar niet uit zichzelf weg. (In tegenstelling tot wat kwatongen beweren waren de wonden nooit ernstig, de dokter zei altijd dat de situatie stabiel was.) Nu kan ik gelukkig weer vrolijk ronddansen. 

En dansen doe ik volle bak! Het is nu volop hoogseizoen, elke week zijn er concerten, culturele evenmenten en (mindfulle) feestjes waarop ik mij goed vermaak, zo hadden we gisteren nog een old school kampvuur met gitaar en meezingers. Ik verdiep mij de laatste tijd weer meer in dansen, meer bepaald in contactimprovisatie, een bijzondere dansstijl waarbij je met twee samen improviseert, tegelijk de ander ondersteunt en ondersteund wordt, leidt en geleid wordt, en ik plan ook weer hiphop les te volgen.

Ik ben daarnaast weer begonnen met wekelijks meditatie aan te bieden in Auroville, dit keer met een meisje dat ook een Plum Village adept is en dat hier een half jaar vrijwilliger is. We zijn dus samen een sangha (meditatiegroep) begonnen in de stijl van Plum Village, zoals ik een paar jaar geleden er ook één ben begonnen in Leuven. Het voelt goed om mij op deze manier weer verbonden te voelen met de gemeenschap van Plum Village.

Ik en Arumagam, onze taxichauffeur,
op het trouwfeest van zijn zoon.

Begin januari was mijn moeder op bezoek. Toen ik vanwege de problemen met mijn visum niet in België raakte voor de feestdagen, besloot ze spontaan dan maar alles te laten vallen en naar hier te komen. Het was een heel fijn weerzien, we hebben veel bijgepraat, en eigenlijk is het wel leuk om je cadeaus voor je verjaardag, kerst en nieuwjaar allemaal op hetzelfde moment te mogen ontvangen!

De week daarop ben ik naar de unConference geweest, een jaarlijkse bijeenkomst van iedereen in Indië die bezig is met unschooling, duurzaam en spiritueel leven en nadenken over alternatieven voor morgen. Het hele evenement is gebaseerd op vrijgevigheid en donaties. Een week lang kwamen we samen met bijna 1000 man op één campus en iedereen deelt zijn kennis en vaardigheden met iedereen in allerhande workshops. Zelf gaf ik workshops over meditatie, massage en over Sadhana Forest, de eerste keer dat ik externe representatie deed voor Sadhana! Vorig jaar was ik ook naar dit evenement geweest en ik vond het zo geweldig dat ik weer ben teruggegaan. Ik had een bomvolle week en ontmoette veel boeiende mensen, waarvan een aantal me al hebben opgezocht in Sadhana.

Het werk aan het boek vlot goed. De transcripties zijn gedaan, en nu ben ik echt aan het schrijven geslagen. Ik doe ook veel onderzoek om Avirams uitspraken met wetenschappelijk onderzoek te staven. Het voelt dus een beetje alsof ik een thesis aan het schrijven ben, maar dan met heel veel vrijheid en over onderwerpen die ik echt relevant vind. De tijd vliegt echt voorbij als ik aan het boek werk en ik heb nooit met meer plezier mijn seva gedaan hier.

In het algemeen gaat het dus goed met mij. Ik heb niet het gevoel dat ik elders wil zijn op dit moment. De sfeer in Sadhana is goed. Er is veel volk en er zijn een aantal mensen met wie ik goed overeenkom. Op romantisch vlak is er nog steeds geen beweging gekomen. Op één vlak is er in zekere zin wel vooruitgang gekomen: het stoort me niet meer zo als een dame die mij interesseert geen interesse heeft in mij. Ik neem het helemaal niet meer persoonlijk. Dat was twee jaar geleden wel anders. Ik ben nu meer in staat te genieten van alle mooie connecties die ik maak, wat de resultaten ervan ook mogen zijn.

Zo, dat was het weer voor nu. Graag hoor ik ook hoe het jullie vergaat in druilerig winters Belgenland!