Brief uit het bos: Terug aan de bak!

Er is de afgelopen maanden het een en ander veranderd. Vooreerst ben ik weer volop aan de slag. Sind midden juli heb ik een nieuwe positie in Sadhana Forest. Ik ben de persoonlijke assistent van Aviram, de stichter en directeur. Zijn vorige assistent stapte onverwacht op, en ik direct deze mogelijkheid met beide handen gegrepen.

Wat houd deze nieuwe positie in? Ik ben niet bezig met de dagdagelijkse werking van onze projecten, maar sta Aviram voornamelijk bij met zijn communicatie als directeur. Lees: ik zit dus weer heel de dag achter een computerscherm, en ik help e-mails en projectvoorstellen schrijven naar allerhande partners, donors, websites enz. Het is veel boeiender dan het klinkt, want het is heel divers werk. Bovendien krijg ik zo ook een blik achter de schermen bij hoe het er in zo’n international NGO/vrijwilligersorganisatie allemaal aan toe gaat. ‘s Ochtends kan ik op mijn gemak van thuis uit werken, en ‘s namiddags ga ik naar Sadhana Forest om dan – tot de vroege avond meestal – met Aviram samen te zitten.

Het is enorm fijn om met Aviram samen te werken, hij is geestig, enorm gedreven, zeer vriendelijk en weet vooral enorm goed waar hij mee bezig is. Ik heb nooit iemand harder zien werken dan hem, en ik heb ook nooit iemand zijn werk met meer toewijding en liefde zien doen. Hij is een man met overzicht, maarr tegelijkertijd wil hij elk klein detail met zoveel mogelijk compassie realiseren. Het is enorm inspirerend om elke dag met zo’n figuur samen te kunnen zitten, en te zien hoe hij voor alle problemen (en alle drama) gracieus een oplossing vindt. Ik sta er vaak van te kijken hoe hij het allemaal voor elkaar krijgt!

Met Precious daarentegen is het een beetje in mineur geeindigd. Het bleek toch niet zo eenvoudig om gewoon vrienden te zijn nadat we uit elkaar gingen, zeker aangezien we eigenlijk nog altijd min of meer samenwoonden (onze kamers deelden hetzelfde balkon en dezelfde toegang). Ik probeerde afstand te houden, maar uiteindelijk bleven dezelfde ongezonde patronen die er ook al in onze relatie waren zich herhalen. Tegelijkertijd bleef er ook aantrekkingskracht en bleven we veel tijd samen doorbrengen omdat we nu eenmaal dezelfde interesses hebben. Het werd een spel van constant toenadering en weer afstand, die na verloop van tijd meer op een haat-liefde relatie begon te lijken.

Eenmaal ik terug aan het werk was, werd het dan ook duidelijk dat we zo niet verder konden gaan. En toen heeft Precious besloten om haar reisplannen – die ze eigenlijk al lang had, maar vanwege mij bleef uitstellen – te volgen en verder op trektocht door India te gaan. Het afscheid was niet makkelijk, na vijf maanden elke dag samen door te brengen, maar het is wellicht beter zo. Op naar ander en beter!

Dat is het zowat. Verder gebeurt er momenteel niet veel. De tweede coronagolf is al een tijdje voorbij, maar grote evenementen zijn nog altijd niet toegestaan, en ook in Auroville blijft het vrij rustig. Het is hier tegelijkertijd ook een beetje zomervakantie en veel van de Aurovillianen zijn hier nu niet. Het is een beetje afwachten, maar wellicht komt er binnen een paar maand weer een derde golf aan, zeker daar hier in India nog maar 10% van de bevolking volledig gevaccineerd is.

Hoe gaat het eigenlijk nog in Belgenland? Ik hoor toch veel onrustwekkend nieuws uit Europa: bosbranden, overstromingen, en veel geruzie over vaccins! Hopelijk weten jullie allemaal het hoofd koel te houden.