The Jolly Good Fellows - Brief uit het bos

 Het is een tijdje geleden dat jullie van me hoorden. Niet omdat ik niets te vertellen heb, integendeel! Het zijn drukke tijden geweest hier. De afgelopen maanden stonden hier grotendeels in het teken van de drie nieuwe Sadhana Forest projecten die we starten in Meghalaya, in noordoost-India. We hadden daar de afgelopen twee jaar een mobiel project, waarbij we twee tweedehandsbussen omgetoverd hadden tot mobiel herbebossingsteam (zo’n beetje Pimp My Ride, maar dan de ecologische versie). Dit project was een succes, en daarmee dat de lokale overheid ons vroeg om er een staartje – of zeg maar een stevige staart – aan te breien.

Ons mobiele project in Meghalaya

Het noordoosten van India is zijn tijd vooruit wat milieubewustzijn betreft. Assam, de naburige staat, heeft een paar jaar geleden bijvoorbeeld niet-biologische landbouw verboden. Onze centra in Meghalaya zijn deel van een groter project van de lokale overheid, gesteund door de Wereldbank. De financiële steun is natuurlijk maar één zaak, de andere zaak is om vrijwilligers te vinden om deze centra te bemannen en bevrouwen. Drie nieuwe centra is een verdubbeling van ons aantal centra, al gaat het weliswaar om drie kleinere projecten waar we vooral focussen op voedselbomen planten, waterbehoud en trainingsessies voor de lokale bevolking. Het is al lastig genoeg om vrijwilligers te vinden voor onze bestaande projecten, dus moesten we dit keer uit een ander vaatje tappen.

Het doel was om een team van 10-15 vrijwilligers te rekruteren voor een duur van één jaar om de centra uit te baten. Aviram, onze directeur, had daarom het idee om deze mogelijkheid te verpakken als een ‘Fellowship’. Klinkt samenhangend en leerrijk, staat beter op uw cv, en – zeer belangrijk in India – valt ook makkelijker te verkopen voor jongeren aan hun ouders, die immers veel druk zetten op hun kroost om carrière te maken, zoals dat placht te gaan in een land dat snel economisch groeit.

Interieur van één van onze 'gepimpte'
bussen. Dit is de bus van ons mobiel
project in het zuiden van Tamil Nadu

We lanceerden een website, en een campagne op sociale media (Instagram, LinkedIn, Facebook, Twitter). Dit was in zekere zin een grote stap vooruit voor Sadhana Forest, het was de eerste keer dat we een grootschalige rekruteringscampagne deden, al hadden we al een oefenronde deze zomer toen we naar een aantal vegan festivals in de UK gingen om vrijwilligers te ronselen (wat uiteindelijk leidde tot een vijftal ‘langetermijnvrijwilligers’ voor 1 jaar). Vooral LinkedIn bleek een goed medium hiervoor, en we hadden een goeie 70 aanmeldingen, allemaal met CV  en referenties, zoals het hoort. Daarvan hebben we er 45 geïnterviewd (ik was wellicht niet strikt genoeg in mijn selectie, daar dit mijn eerste keer was dat ik zoiets deed), wat uiteindelijk leidde tot 10 Fellows.

Het was enorm veel werk, ik heb anderhalve maand dag in dag uit hieraan gewerkt, grotendeels samen met Rushali. Maar het heeft zijn vruchten afgeworpen. We zijn heel tevreden met het team, allemaal super hard werkende, gemotiveerde, enthousiaste jongeren met een hart voor het klimaat. Ze zijn een maand geleden naar Meghalaya vertrokken, en de centra zijn geopend en de trainingsessies voor de lokale bevolking zijn lopende!

Het is goed voor ons als organisatie dat we nu een HR-beleid hebben, en dat we een procedure hebben om makkelijk in de toekomst nog meer rekruteringscampagnes op te zetten. Dit is mede ook een ‘geschenk’ van corona. Normaal gezien rekruteren wij ons management-team (de ‘langetermijnvrijwilligers’ = minimum 1 jaar) uit de vele ‘kortetermijnvrijwilligers’ die hier komen. Maar het aantal vrijwilligers heeft nog steeds niet pre-corona aantallen geëvenaard. Er zijn veel minder buitenlandse toeristen (heeft ook te maken met stijgende vliegprijzen en veranderende visa-situatie met visa’s van kortere duur). Er zijn veel meer Indiërs die komen (binnenlands toerisme zit enorm in de lift sinds corona, dankzij de economische groei). Maar die Indiërs komen meestal maar voor een paar dagen.

Nu vraagt u zich waarschijnlijk af hoe het is met Rushali, ik heb haar naam al vermeld. Wel, onze relatie heeft helaas niet lang geduurd. Twee weken na mijn vorige brief was het al voorbij. Ze is van gedacht veranderd en wilde niet meer in Sadhana Forest komen wonen en vrijwilligen. Ze is momenteel een beetje op zoek naar wat ze wil doen met haar leven, wellicht iets met yoga. Mijn verblijf bij haar was niet makkelijk voor haar. Haar conservatieve familie keurde onze relatie niet goed. Enkel trouwen telt in India, relaties daar doen ze niet aan. We moesten dan ook onze relatie verborgen houden voor haar familie. Haar vader en broer waren op de hoogte, maar haar vader keurde het natuurlijk niet goed. Zijzelf kreeg veel lastige vragen te verduren van haar vader en haar familie, die haar zwaar onder druk zetten om het traditionele pad te volgen en te trouwen en huisvrouw te worden of toch een ‘respectabele’ job te hebben.

De Plant 4 India Fellows

Aangezien ze niet naar Sadhana Forest zou komen, en bij haar op bezoek zijn ook niet echt evident was voor haar, voelden we er niet zoveel voor om verder te gaan. Zij zit momenteel vast bij haar familie en zorgt voor het huishouden en helpt haar zieke vader en weet niet wat ze daarna gaat doen. Het is dus onduidelijk wanneer we tijd met elkaar zouden doorbrengen.

Ik heb er niet te zwaar aan getild. We hadden een fijne tijd tezamen, maar – zoals zovele mensen die hier langskomen in Sadhana Forest – is ze op zoek naar zichzelf en weet ze niet waar ze heen wil met haar leven, wat het natuurlijk lastig maakt om een duurzame relatie te bouwen, zeker in een groot land waar je ver van elkaar verwijderd bent. Het is nu voor mij tijd om meer tijd met mezelf door te brengen en de monnik in mezelf te soigneren.

In mijn volgende post heb ik het over ons festival dat we hier georganiseerd hebben, het optreden van wereldster Krishna Das in Sadhana Forest, mijn verdieping in de Indische krijgskunst en mijn aanstaande reis naar België (ja, ik plan de zomermaanden in Europa door te brengen!)