Best te pruimen - Brief uit Plum Village - Seizoen 02 Afl 01: De Blijde Intrede

Na mijn laatste brief uit het bos, nu mijn eerste brief van het nieuwe seizoen uit Plum Village! 9 jaar na de laatste aflevering van het eerste seizoen keer ik terug naar mijn geliefde boeddhistische klooster, en dit keer voorgoed! Ik hoop dat deze brieven ‘best te pruimen’ zullen zijn ;-)

De afgelopen maanden verliepen vlot. Ik heb de tijd kunnen nemen om uitgebreid afscheid te nemen van mijn vrienden in Sadhana Forest in India, en al mijn spullen weg te geven, dan wel te verschepen. Daarna had ik nog twee intense weken met mijn baas Aviram en zijn familie in Boedapest, wat een passend afscheid was. In die twee weken zijn we er eindelijk in geslaagd om ons boek over de samenleving van morgen af te werken, na vijf jaar! Het manuscript is klaar, het moet enkel nog verder nagelezen worden en gelay-out. We gaan het dan in eigen beheer uitbrengen, onder een Creative Commons licentie, want wij zijn natuurlijk niet geïnteresseerd in commerciële activiteit.

Vanuit Boeda in Boedapest ging het rechtstreeks naar de Boeddha in Plum Village, waar ik als vrijwilliger meehielp op drie grote zomerretraites (elk met 600 personen). Ik deed er mijn vaste jobje van geluidsingenieur. Het voelde echt bevrijdend om na al die jaren hier terug te keren, en volledig hier te zijn, met geen andere verantwoordelijkheden. De vorige jaren was ik tegelijkertijd nog aan het werken voor Sadhana Forest, dus dat was toch niet helemaal hetzelfde. Het duurde me een paar weken om me aan het ritme aan te passen. In Sadhana Forest werken we hard, en proberen we elk vrij moment te benutten. In Plum Village gaat het er veel langzamer aan toe, veel meer ontspannen, en ook met meer tijd en ruimte, en een goede omkadering, voor veel diepe verbinding.

Kortom, ik voelde me de afgelopen weken echt in het paradijs! Ik kan het gevoel nog het meest vergelijken met een verliefdheid waar je ervan achterkomt dat die wederzijds is! En ik weet natuurlijk dat dat gevoel niet blijft duren, het leven is niet al rozengeur en maneschijn. In Plum Village noemen ze die eerste euforische periode de ‘honeymoon period’. Maar het is toch wel een teken voor mij dat ik op de goeie weg zit en dat ik hier op mijn plek ben.

Ik vertelde al aan enkele monniken over mijn plannen om in te treden, en hun reactie was zeer positief. Ze waarderen mijn toewijding en hopen, denk ik, dat ik veel zal kunnen bijdragen. Ik diende zelfs al mijn formele motivatiebrief in – een paar maanden te vroeg, maar waarom wachten? De abt was heel blij om mijn brief te ontvangen. Ik begon me ook al direct te engageren en startte een werkgroepje om de integratie van jongeren in onze gemeenschap te verbeteren, meer bepaald in onze lekenorde, de ‘orde van interzijn’, die bestaat uit mensen, leken en kloosterlingen, die een formeel engagement aangaan om hun leven te wijden aan het uitbouwen van onze gemeenschap en het uitdragen van onze waarden.

Wat zijn nu de volgende stappen? Momenteel is het even pauze in Plum Village na de grote retraites, en zit ik thuis in Leuven, bij mijn familie, waar ik dan ook mooi het huwelijk van mijn kleine broer – proficiat Rob en Karen! – kan meemaken. Ik maak van dit tussendoortje gebruik om wat quality time met familie en vrienden door te brengen.

Begin oktober ga ik weer naar Plum Village. Al wie interesse heeft om in te treden moet eerst de traditionele drie maand lange ‘regenretraite’ meedoen, waar ik jullie volgende keer meer details over zal vertellen. Tegen het einde van deze retraite, aanvaarden ze applicaties om in te treden. Dan moet je weer een brief schrijven en op ‘sollicitatiegesprek’, en dan kan je aanvaard worden als ‘aspirant’. Een aspirant is een kloosterling in spe in Plum Village, die wordt klaargestoomd voor de wijding, en zich ook al min of meer als een kloosterling moet gedragen. Je krijgt al een gewaad, maar dat is nog geen echt monnikengewaad, en ook je haar mag je nog even houden. De aspirantenperiode duurt een klein jaar, en het najaar erop, dat zou voor mij tegen eind 2025 zijn, is er dan de wijding. Voor je wijding met wel de volledige monnikengemeenschap zijn instemming geven, beslissingen gebeuren hier op basis van consensus! Maar ik heb er dus wel een goed gevoel bij!

Een keer je aspirant of monnik bent, mag je niet meer op je eentje het klooster verlaten of reizen (met uitzonderingen voor familiale noodgevallen natuurlijk). Je hebt pas na drie jaar recht op je eerste thuisbezoek. Ze willen ervoor zorgen dat je stabiel genoeg bent dat je ook buiten het klooster op je eentje, je aan alle regels kan houden. Mogelijk is er na de regenretraite, in januari-februari nog eerst even een korte pauze, al zou ik dan mogelijks naar India gaan.

In ieder geval, het kan even duren voor ik hier weer ben, dus aarzel zeker niet om een berichtje te sturen als je wil afspreken. Of, nog beter, kom gerust eens langs als je passeert in zuid-Frankrijk. Ik zit in de Dordogne op ruim een uur van Bordeaux. Zeker in de zomer is het hier aangenaam toeven, en er zijn ook vakantiehuisjes in de buurt voor zij die een klooster toch een beetje te ver buiten hun comfortzone vinden. Ook de wijding is een grote viering waarop familie en vrienden welkom zijn.

Zo, dat was het voor de eerste aflevering van het nieuwe seizoen. To be continued!